Zuidas januari 2002 Amsterdam
In de zomer van 2001 is PIEK!, samen met een aantal aan Sandberg gerelateerde kunstenaars, gevraagd een visie op/zich te laten inspireren door de Zuidas-maquette.De voorstellen/ideeën werden januari 2002 gepresenteerd in een catalogus/Verenigde Sandbergen, middels een interview. (De catalogus is aan te vragen bij het Sandberg Instituut).
"Wij zijn kunstenaars", is het eerste wat Sander Leemans en Selby Gildemacher me vertellen, "en geen projectontwikkkelaars, managers of architecten". Ze werken ongeveer zeven jaar samen onder de naam PIEK!; de naam onstond toevallig, net voor een dead-line en betekent in principe niets. Maar, "PIEK! krijgt altijd betekenis door hetgeen waar mee we bezig zijn".
"Wat wij bedenken en eventueel uitvoeren voor de Zuidas is niet gangbaar. Dat doen de mensen op het projectbureau wel; die met de maquette schuiven als met lego. Wij willen iets bedenken dat invloed uitoefent op het gehele Zuidasgebied."Dus eerst hebben we onszelf een schijnbaar simpele vraag gesteld. Wat zijn de consequenties van de Zuidas!?"
We denken dat enig relativeringsvermogen op zijn plaats is. Dertig jaar, dat is lang. Daartegenover staat dat China binnen dertig jaar klaar wil zijn met een stad op de maan.
"En dat willen wij doen; relativeren. Dat bieden wij aan. We zoeken geen problemen en maken geen oplossingen, willen niet alleen de negatieve kanten
naar boven brengen. Wij willen de zaken waar niemand zich van bewust is of waar te weinig over nagedacht is, naar voren brengen in de maquette. En wel op zo'n manier dat onze ingreep over dertig jaar nog zichtbaar is in het Zuidasgebied."
"Wij hebben aan heel veel dingen gedacht maar vertellen de meest aktuele."
"Ons plan was om boven de maquette de vliegroutes aan te geven, in hoogte, tijd, frequentie en geluid, het gebied ligt onder een vliegroute van en naar Schiphol. Hoe hoger je de gebouwen maakt, hoe dichter je jezelf bij de vliegtuigen en het geluidsoverlast plaatst." "Nu, na de ramp met het WTC! in New York is eindelijk duidelijk geworden dat wolkenkrabbers kwetsbaar zijn."
"We willen vraagtekens bij de omvang van het plan zetten; we plaatsen grote HUISJES!, om de schaal van de maquette in de war te sturen." "Maar het gaat ook over dommere dingen" vertellen Leemans en Gildemacher, ze willen een prestigescorebord bij de maquette plaatsen. Het elkaar naar de kroon steken kan niet onopgemerkt blijven; het hoogste gebouw verdient de meeste punten.
Nell Donkers