Dit project, uitgevoerd op het terrein van het Groninger Museum, viel samen met de oprichting van de kunstenaarsgroep PIEK! .
In
januari 1996 werd ons land geteisterd door een strenge winter, zodat al
het water veranderd was in een dikke laag ijs. Dit was een mooie gelegenheid
voor PIEK! om een project op de bevroren binnenvijvers van het museum te
organiseren. Op het ijs werden drie vissen gelegd, met elk een lengte van
anderhalf meter. Hun koppen waren naar het museum gekeerd, alsof ze van
plan waren geweest het museum binnen te zwemmen.In het museum werden bordjes opgehangen in de huisstijl, waarop de titel van het werk was te zien De raamkozijnen van het gebouw vormden als het ware een lijst om het werk op het ijs, zodat de voorstelling onderdeel uitmaakte van de collectie. Op de reling van de museumbrug was een kaart bevestigd waarop je kon zien waar de 'vis' leefde.
De
informatie was opgemaakt in de stijl van een informatiebordje in de dierentuin.
De bedoeling was om de aandacht te vestigen op het beleid van het Groninger
Museum. Het bestuur was er trots op dat ze veel aandacht besteden aan jonge
kunstenaars, en maakte daar ook veel reclame voor. Daartegenover stond hun
desinteresse voor jonge talenten uit eigen stad: op een enkele uitzondering
na werd er nauwelijks aandacht besteed aan jonge, Groningse kunstenaars.
Deze boodschap werd in een persbericht aan de media gezonden. Aan de directie van het museum werd een brief gestuurd waarin PIEK! haar waardering uitsprak voor de belangstelling die het museum toonde voor jonge talenten. Om hen hiervoor te bedanken hadden ze de vrijheid genomen zelf een object te plaatsen op het ijs, dat ze tevens aan het museum schonken. PIEK! hoopte met deze actie de pers en het museum tegen elkaar uit te spelen. De bedoeling was dat er een discussie zou ontstaan over de gedachte achter dit project en de rol die het publieke optreden van het Groninger Museum daarin speelde.
Van groot belang was de tegenstrijdigheid: aan de ene kant was het lovenswaardig dat het museum veel moeite deed om de aandacht te trekken, aan de andere kant had het er af en toe meer van dat de kunst niet meer de prioriteit had, maar de publieke belangstelling.
(Project i.s.m. Dimitri Germain en Wouter Jan(sen))