Installatie in kleinste zaal van het Frascati theater in Amsterdam in het kader van [250 kuub], een project waar kunstenaars en theatermakers om het weekend twee avonden vullen zonder begin en eind en de bezoekers elk willekeurig moment moeten kunnen in en uit lopen.
In de zaal staat een grote blauwe wand met daar-voor een projectiescherm. De bezoeker kan plaats nemen voor het bluescreen en ziet op het projectiescherm een kleedkamer waarin 'acteurs' worden opgemaakt en weer schoongemaakt (dit gaat de hele avond onafgebroken door).
Doormiddel van de bluescreen techniek is de bezoeker ook zichtbaar op het projectiescherm. Hij/zij ziet zichzelf in de kleedkamer gekeyed.
De bezoeker is in de kleedkamer aanwezig en wordt langzaam betrokken in het 'stuk'. Aanvankelijk lijkt het alsof de bezoeker naar een film zit te kijken waarin hij/zij zelf voorkomt. Maar al snel wordt duidelijk dat de acteurs op de toeschouwers reageren, de acteurs kunnen via monitoren de bezoekers in de zaal zien, en wordt duidelijk dat de kleedkamer geen film is maar een live situatie, 'ergens anders'.
 |
 |